Punkt styku – węzeł, w którym spotykają się sieci publiczne i budynek
Główny ośrodek każdej instalacji znajduje się zazwyczaj w piwnicy lub na parterze. To punkt styku, czyli miejsce, w którym kable operatorów telekomunikacyjnych łączą się z wewnętrzną siecią budynku. Przepisy wymagają, żeby był usytuowany w odrębnym pomieszczeniu technicznym albo w dedykowanej szafce telekomunikacyjnej. W praktyce deweloperzy stosują szafy rack 19 cali o wysokości od 24 do 42U, wyposażone w przełącznice światłowodowe, panele krosowe i listwy zasilające. Pomieszczenie powinno być zamykane, mieć wyrównaną temperaturę i dostęp do zasilania 230 V. To właśnie tu operatorzy podłączają swoje przełącznice, więc musi być na tyle duże, żeby zmieściły się urządzenia co najmniej kilku dostawców obok siebie. Minimalne wymiary szafy teletechnicznej to zazwyczaj 600 × 600 mm w podstawie, choć przy większych inwestycjach stosuje się obudowy 800 × 800 mm. Przyłącze energetyczne powinno być zabezpieczone osobnym wyłącznikiem różnicowo-prądowym, a wnętrze szafy wentylowane, jeśli w lokalu mają znaleźć się aktywne wzmacniacze lub przetworniki.
Telekomunikacyjna skrzynka mieszkaniowa – mała szafka z wielką odpowiedzialnością
W każdym lokalu, tuż przy drzwiach wejściowych, w przedpokoju lub garderobie, montuje się Telekomunikacyjną Skrzynkę Mieszkaniową (TSM). Jej zadanie polega na zebraniu wszystkich kabli dochodzących do mieszkania w jednym miejscu. Wytyczne branżowe wskazują minimalne wymiary skrzynki podtynkowej na poziomie 300 × 420 × 80 mm, choć na rynku spotyka się modele od 300 × 300 × 100 mm do nawet 360 × 420 × 90 mm. Dolna krawędź obudowy powinna znajdować się co najmniej 180 mm nad podłogą, żeby zmieściły się kable z dolnego wprowadzenia i dało się swobodnie otworzyć drzwiczki. W środku umieszcza się gniazdo elektryczne 230 V, paski rzepowe do mocowania urządzeń, a także moduły przyłączeniowe dla światłowodu (gniazda SC/APC), skrętki komputerowej (RJ45) i kabla koncentrycznego (typ F). To właśnie do TSM podłączane są router, modem optyczny i wzmacniacz RTV. Wielu mieszkańców zapomina, że w skrzynce zostaje też niewielki zapas kabla, więc warto zostawić około 1-1,5 m luźnego przewodu zwiniętego w pętlę – przydaje się przy wymianie gniazda lub przenoszeniu routera.
Okablowanie wewnętrzne – co ciągnie się pod tynkiem
Od skrzynki mieszkaniowej do poszczególnych pokoi prowadzone są trzy rodzaje kabli. Pierwszy to skrętka komputerowa kategorii co najmniej 5e (zalecana 6), która zapewnia transmisję danych z prędkością od 100 Mb/s wzwyż, a w praktyce nawet do 1 Gb/s przy krótkich odcinkach. Drugi to kabel koncentryczny typu RG-6 lub Triset-113, stosowany do telewizji naziemnej i satelitarnej, wyróżniający się podwójnym ekranowaniem folia plus oplot. Trzeci, opcjonalny, to kabel światłowodowy doprowadzony bezpośrednio do gniazda abonenckiego, stosowany raczej w mieszkaniach premium. Odległość od TSM do gniazdka w pokoju nie powinna przekraczać 90 metrów, przy czym w typowym mieszkaniu mówimy o odcinkach od 8 do 25 metrów. Tłumienie toru optycznego na całej długości od TSM do punktu styku nie powinno przekraczać 1,2 dB dla fali 1310 nm i 1550 nm – to granica, przy której operator może bez problemu aktywować usługę.
Instalacja antenowa – jak uniknąć kilkudziesięciu talerzy na elewacji
Zbiorcza antena satelitarna to jeden z najbardziej zauważalnych efektów rozporządzenia. Na dachu lub na ścianie budynku montuje się jedną lub dwie czasze o średnicy od 80 do 120 cm, skierowane na wybrane satelity. Dla mieszkańców centralnej Polski oznacza to najczęściej Hotbirda na pozycji 13°E oraz Astrę 19,2°E, z których nadawane są polskie pakiety satelitarne oraz wolne kanały informacyjne.
