Ustawienie anteny na wybrany satelitę
Pakiet polskich platform satelitarnych nadawany jest z pozycji Hot Bird, a kanały z rodziny Astra z pozycji nieco bardziej na zachód. Do precyzyjnego ustawienia czaszy potrzebne są 3 wartości: azymut, czyli kąt w poziomie, elewacja, czyli kąt pochylenia do góry, oraz tzw. skew, czyli obrót konwertera wokół własnej osi. Wszystkie 3 wartości dla konkretnej miejscowości wskażą bezpłatne kalkulatory dostępne w internecie.
Dla położenia w okolicach Warszawy azymut na Hot Birda wynosi ok. 190°, a elewacja oscyluje w granicach 30°. Dla Astry azymut przesuwa się nieco w prawo, w okolice 167°, a elewacja pozostaje zbliżona. Podczas regulacji najlepiej postępować tak: ustawiamy przybliżony azymut, podłączamy kabel do miernika lub wskaźnika jakości w dekoderze i wykonujemy delikatne ruchy o ułamki stopnia. Jakość sygnału powinna osiągać co najmniej 50%, a docelowo 65% lub więcej. Po znalezieniu optimum dokręcamy śruby uchwytu na krzyż, by nie przesunąć czaszy.
Kabel koncentryczny i złącza
Wewnątrz instalacji biegnie kabel koncentryczny o impedancji 75 Ω, najczęściej typu RG6. Dobrej jakości przewód ma żyłę wewnętrzną z czystej miedzi o średnicy ok. 1,1 mm oraz pełny oplot ekranujący, najlepiej w wersji żelowanej, odpornej na wilgoć. Przy dłuższych trasach warto wybrać przewód o większej średnicy, na przykład Triset 113, który niesie mniejsze straty sygnału.
Na obu końcach kabla osadzamy złącza typu F. Do wyboru mamy wtyki nakręcane, zaciskane i kompresyjne. Te ostatnie zapewniają najlepszą szczelność i wytrzymałość mechaniczną, dlatego są zalecane na zewnątrz budynku. Montaż złącza kompresyjnego wymaga ściągnięcia izolacji zewnętrznej na odcinku ok. 1 cm, wywinięcia oplotu na powłokę, obcięcia dielektryka i nasunięcia wtyku, który zaciskamy specjalną zaciskarką. Każde połączenie warto zabezpieczyć taśmą samowulkanizującą lub koszulką termokurczliwą, by do wnętrza nie wnikała wilgoć.
Okablowanie i sposób prowadzenia kabli
Kable prowadzimy najkrótszą trasą od czaszy do każdego pomieszczenia, w którym stoi telewizor. Unikamy ostrych zagięć, a promień łuku nie powinien być mniejszy niż 30 mm. Wzdłuż ściany zewnętrznej kabel mocujemy plastikowymi uchwytami co ok. 0,5 m, a przejście przez mur zabezpieczamy tuleją ochronną lub pianką. Wewnątrz budynku najczystsze efekty daje prowadzenie w korytkach lub listwach przypodłogowych, tak by całość była niewidoczna i jednocześnie dostępna w razie potrzeby.
W domach, w których nie da się pociągnąć osobnego kabla do każdego telewizora, alternatywą jest technologia Unicable. Wymaga ona tylko 1 kabla od konwertera, a sygnał rozdziela się w pomieszczeniach przez zwykłe rozgałęźniki satelitarne obsługujące pasmo do 2400 MHz. Każdy dekoder dostaje wtedy swoje własne pasmo użytkownika, oznaczone jako UB1, UB2 i tak dalej, a konfigurację ustawiamy w menu dekodera.
Podłączenie dekoderów i telewizorów
Każdy telewizor potrzebuje własnego dekodera, bo właśnie w nim odbywa się deszyfrowanie sygnału i wybór kanału. Najczęściej spotykane modele w Polsce to Polsat Box 4K i Polsat Box 4K Lite po stronie 1 operatora oraz 4K UltraBOX+, 4K DualBOX+ czy HD WiFi BOX+ po stronie 2. Starsze modele, takie jak HD 3000, HD 5000 czy HD 6000, również mogą współpracować w trybie multiroom, choć wymagają ręcznej aktywacji przez wymianę karty.
Sam dekoder łączymy z telewizorem kablem HDMI, najlepiej wpinanym w gniazdo oznaczone jako HDMI ARC lub HDMI 1, jeśli zależy nam na najlepszej jakości obrazu 4K. Kabel koncentryczny z konwertera wpada do gniazda oznaczonego najczęściej jako LNB IN albo SAT IN. Po włączeniu zasilania dekoder powinien automatycznie rozpoznać sygnał i wyświetlić listę kanałów.
thanks www.yandex.com.tr